Málsvarar erfðatækni halda því fram að erfðabreyttar plöntur séu ekki annað en framhald af náttúrulegri æxlun (og kynbótum) og séu því engu meiri ógnun við umhverfið en hefðbundnar plöntur. En er unnt að rökstyðja þá forsendu? Tæknilega séð eiga erfðabreytingar og náttúruleg æxlun ekkert sameiginlegt. Erfðabreyting felur ekki í sér náttúrulega endurmyndun. Erfðabreyttar plöntur hafa í sér gen úr framandi tegundum (bakteríu, vírus, óskyldri plöntu (matjurt eða annarri plöntu), fiski og jafnvel manni) og eru því erfðafræðilega ólíkar nokkru því sem náttúran getur skapað.
(Sjá ERFÐATÆKNI OG ERFÐABREYTTAR LÍFVERUR)
Æxlun gerist ekki milli tegunda og tilfærsla gena milli tegunda á sér stað innan þess öryggis sem náttúruleg þróun veitir. Erfðabreyttar plöntur eru ekki afurðir náttúrulegrar þróunar og þessvegna er líklegt að vistkerfið skorti tæki sem gera því kleyft að takast á við erfðamengun sem þær kunna að valda. Ef gen úr erfðabreyttum plöntum sleppa út í náttúruna er útilokað að spá fyrir um eða afmarka tegund og umfang umhverfismengunar sem það veldur. Það er heldur ekki unnt að bæta það tjón sem verður.
